Hoogtepunten van een Algemene Conferentie

classic Classic list List threaded Threaded
1 message Options
Reply | Threaded
Open this post in threaded view
|

Hoogtepunten van een Algemene Conferentie

Mosiah
Administrator
Twee keer per jaar – in april en in oktober - houdt de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen een Algemene Conferentie. Twee dagen lang luisteren de Heiligen in vier sessies van twee uur live of via de satelliet naar toespraken van hun kerkelijke leiders. Die houden hen voornamelijk voor om gehoorzaam te zijn, tiende te betalen en niet naar vieze plaatjes op internet te kijken. Andere populaire thema’s zijn gehoorzaamheid, tiende betalen en niet naar vieze plaatjes kijken, en ook over gehoorzaamheid, tiende betalen en niet naar vieze plaatjes kijken wordt vaak gesproken.

Ouderling Claudio Costa droeg een remake van voormalig kerkpresident Ezra Taft Benson’s beroemde toespraak “Fourteen Fundamentals in Following the Prophet” voor. Het belangrijkste om te onthouden is dat de profeet altijd gelijk heeft en de kerk nooit op een dwaalspoor zal leiden (het vierde principe) – en dus de facto onfeilbaar is, ook in niet-kerkelijke zaken (het negende principe) en zaken waar hij geen verstand van heeft (het vijfde principe). Dit in tegenstelling tot mensen die wel ergens verstand van hebben, want die hebben vaak moeite om de profeet te volgen (het elfde principe). Met hen zal het slecht aflopen (het veertiende principe).

Tijdens dezelfde bijeenkomst mocht ook President Dieter Uchtdorf weer een stoer pilotenverhaal vertellen. Ook vertelde hij een anekdote over de uitvinding van een balpen die door astronauten in de ruimte gebruikt kan worden. Hij leek zich er niet van bewust te zijn dat dit verhaal een broodje aap is.

Een andere opmerkelijke uitspraak kwam van Ouderling Russell Nelson: “U kunt een vriend uitnodigen om het Boek van Mormon te lezen. Leg uit dat het geen roman is, of een geschiedenisboek. Het is een getuigenis van Jezus Christus”. Dat het Boek van Mormon geen roman is, kan iedereen beamen die het weleens gelezen heeft (tenminste, als we onder roman een goed geschreven, boeiend boek verstaan). Dat het geen geschiedenisboek is, zal voor veel Heiligen der Laatste Dagen wellicht als verrassing komen omdat de kerk tot voor kort vasthield aan een letterlijke interpretatie van het Boek van Mormon als historische kroniek.

Last but not least, de man die ooit door Apostel Dallin Oaks een “onhandelbare grizzlybeer” werd genoemd: President Boyd Packer, altijd goed voor een paar kwetsende en discriminerende opmerkingen over deze of gene minderheid. Momenteel zitten homoseksuelen in de hoek waar de klappen vallen. Letterlijk, want ooit vertelde President Packer aan een groep jonge priesterschapsdragers dat het OK is om homo’s inelkaar te slaan (zie deze link voor de Engelse versie van deze toespraak; de kerk heeft er zelfs een pamflet van gemaakt, maar ik heb daar geen Nederlandse versie van).

Wie de conferentie live heeft gevolgd, hoorde President Packer het volgende zeggen over het homohuwelijk (op 8 min 30 s):

“Wij onderwijzen een maatstaf voor moreel gedrag die ons beschermt tegen de vele alternatieven voor, of vervalsingen van het huwelijk . We moeten begrijpen dat iedere overtuiging die leidt tot het aangaan van een relatie die niet in overeenstemming is met de beginselen van het evangelie onjuist is. Uit het Boek van Mormon leren wij dat “goddeloosheid nooit geluk heeft betekend”.

“Sommigen denken dat dit van tevoren is vastgelegd en dat zij datgene, dat zij als aangeboren neiging tot het onreine en onnatuurlijke beschouwen, niet kunnen overwinnen. Niet waar! Waarom zou onze Hemelse Vader iemand dat aandoen?”

Het duurde ongeveer een nanoseconde alvorens de pleuris uitbrak op internet over deze opmerking en de algemene teneur van de toespraak. De Mormoonse kerk voert in Amerika al vele jaren fel oppositie tegen het homohuwelijk (Dunn 1997). De betrokkenheid van de kerk bij de strijd om “proposition 8”, een voorstel om het homohuwelijk in Californië per referendum ongrondwettig te laten verklaren, heeft in 2008 en 2009 diepe wonden geslagen en het imago van de kerk, zowel naar buiten toe als binnen de eigen gelederen, flink beschadigd. Maar wie dacht dat het nu tijd is voor verzoening en tolerantie komt bedrogen uit.



Overigens, als u de toespraak van President Packer nog eens wilt nalezen, wees dan niet verbaasd dat er in de officiële publicatie iets anders staat dan hij daadwerkelijk gezegd heeft, namelijk:

“Sommigen denken dat dit van tevoren is vastgelegd en dat zij datgene, dat zij als aangeboren verleiding tot het onreine en onnatuurlijke beschouwen, niet kunnen overwinnen. Niet waar! Bedenk dat God onze Hemelse Vader is.”

Met deze wijziging wordt de angel uit het nature-nurturedebat omtrent homoseksualiteit gehaald – een debat dat overigens hoofdzakelijk woedt onder religieuze mensen, maar dat terzijde. Interessant is ook de wijziging die is doorgevoerd aan het begin van President Packer’s toespraak, waar hij de Proclamatie over het Gezin een openbaring noemde. In de gepubliceerde versie blijkt het slechts een leidraad te zijn.

Beide wijzigingen zijn een voorbeeld van de twee gezichten van het Mormonisme, waarover ik eerder heb geschreven: “een christelijk gezicht voor de buitenwereld en een orthodox Mormoons gezicht naar binnen toe”.