kinderen

classic Classic list List threaded Threaded
23 messages Options
123
Reply | Threaded
Open this post in threaded view
|

kinderen

Eunice
Waar ik toch ook nog heel veel moeite mee heb, is met onze kinderen. Alle kinderen zijn opgegroeid in de kerk. Wij zijn degenen geweest die ze alles hebben laten geloven wat de kerk predikt. Wij zijn diegenen geweest die de kinderen hebben laten besluiten om zich te laten dopen. En wij zijn degenen geweest die verwarring in hun jonge leventje hebben gebracht door ze te vertellen dat papa en mama niet meer naar de kerk gaan, omdat wij de kerk niet meer zien als het ware evangelie. Hoe groot was hun verbazing dat mama een glas wijn nam. Dat mocht toch niet?! Als ik mijn zoon van veertien vraag hoe hij over de kerk denkt, weet ie het niet zo goed. Ook weet hij niet of hij ooit nog terug gaat naar de kerk. Hij heeft er gelukkig wel fijne herinneringen aan over gehouden. De kerk heeft altijd haar best gedaan om het voor de jeugd leuk te maken.
Vorig jaar in oktober is onze jongste zoon gedoopt. Nog geen drie maanden later hebben wij besloten om de kerk de rug toe te keren. Gelukkig zijn kinderen heel flexibel. Maar ik weet dat ik heel veel verwarring in hun jonge leventje heb gebracht door onze beslissing. Hebben jullie ook schuldgevoelens ten opzichte van jullie gezin?
ada
Reply | Threaded
Open this post in threaded view
|

Re: kinderen

ada
Wat jij vertelt is voor mij heel herkenbaar. Ook de schuldgevoelens. Maar ondanks alle schuldgevoelens was ik toch erg opgelucht dat wij uit de kerk waren voordat onze oudste dochter in de JV leeftijd kwam.

Nadat wij hadden besloten de kerk te verlaten waren wij vooral bang voor de reactie van onze oudste dochter (toen 9 en een jaar na haar doop). Onze jongste was gelukkig nog geen 3 dus zij heeft eigenlijk geen herinneringen meer aan de kerk (hoewel ze nog maandenlang "Volg de profeet" liep te zingen).

Wij hebben het onze oudste dochter in de auto verteld; ik weet nog dat we stopten bij een tankstation. Toen zij uitleg vroeg hebben wij haar uitgelegd dat wij erachter waren gekomen dat Joseph Smith heel veel leugens had verteld, waaronder het verhaal van het eerste visioen (dat kende ze al) en dat wij daarom niet meer bij die kerk wilden horen. Dat was voor haar heel begrijpelijk. Wij waren verbaast erover hoe blij en opgelucht ze bleek te zijn dat ze niet meer aan de zondagse regels hoefde te voldoen en gewoon net als haar vriendjes al vanaf 11 uur mocht spelen. Onze kinderen voelen wel het verschil tussen toen en nu: Wij zijn flexibeler in veel opzichten, hebben meer tijd voor hun en ook meer geld ter beschikking voor het hele gezin.

Hoe actief nam jullie oudste zoon deel aan het JM programma? Heeft hij zich ook uit laten schrijven?
Reply | Threaded
Open this post in threaded view
|

Re: kinderen

Eunice
Onze zoon hebben wij geprobeerd aan alle JM activiteiten mee te laten doen. Omdat hij nog steeds onder onze verantwoording valt, hebben wij hem gelijk met ons gezin laten uitschrijven. Het is niet zo dat de Jonge Mannen uit onze gemeente het contact warm gehouden hebben met onze zoon. Dus op een gegeven moment had hij ook niet meer de behoefte om naar de kerk te gaan. Maar als je het op de man af vraagt of hij ooit weer terug wil naar de kerk, weet hij het niet. Ik hoop dat wij onze 3 kinderen geen schade hebben toegebracht aan deze enorme switch in levenswijze.
ada
Reply | Threaded
Open this post in threaded view
|

Re: kinderen

ada
Voor welke schade ben je bang?
Reply | Threaded
Open this post in threaded view
|

Re: kinderen

Eunice
ada wrote
Voor welke schade ben je bang?
Dat wij schade hebben aangebracht in het vertrouwen van onze kinderen.

Ik merk nog wel dat de kinderen er moeite mee hebben dat wij op zondag naar de winkels gaan, terwijl wij vroeger verjaardagsfeestjes of sportdagen van de kinderen afwezen omdat het De Dag Des Heren is.
Of bijvoorbeeld het woord van wijsheid. Nu houden wij ons daar niet meer aan. Kinderen mogen ook Ice Tea drinken, en onze zoon zelfs, als hij dat wil een kopje koffie drinken.

Ik voel mij een inconsequente ouder, die dit vast nog wel een keer op haar brood krijgt. (Ik bedoel ermee dat de kinderen dit mij vast nog wel een keer gaan kwalijk nemen).
Reply | Threaded
Open this post in threaded view
|

Re: kinderen

Mosiah
Administrator
Nadat wij (mijn vrouw en ik) onze beslissing genomen hadden, hebben we nog 1 gezinsavond gehouden. Daar hebben we drie versies van het eerste visioen uitgeprint en de zinnen gemarkeerd waar Joseph Smith vertelde wie hij gezien had (dat varieert nogal van versie tot versie).

Toen de kinderen laten lezen en gevraagd: Wat valt je op?

Zij: Dat hij iedere keer iets anders zegt.

Wij: Hoe noemen we dat als iemand dat doet?

Zij: (denken even na) Liegen?

Wij: Inderdaad, wij zijn erachter gekomen dat veel dingen die wij geloofd hebben, eigenlijk gelogen zijn. Daarom willen we niet meer naar de kerk gaan.

Zij: OK. Wat is het spelletje? (we deden altijd een spelletje na de gezinsavondles). Het is achteraf allemaal zo helder en duidelijk dat een kind de was kan doen...
ada
Reply | Threaded
Open this post in threaded view
|

Re: kinderen

ada
This post was updated on .
In reply to this post by Eunice
Als ik even tussen de regels door mag lezen ben je vooral bang dat je kinderen - als ze later wat ouder zijn - jullie besluit om uit de kerk te stappen niet zullen begrijpen en jullie misschien zelfs verwijten zullen maken. Misschien schuilt er ook nog een stukje angst dat de kerk toch gelijk had en jullie de kinderen iets ontnomen hebben (bijv. in eeuwige zin).

Ik denk dat kinderen (in het algemeen) nooit alle besluiten van hun ouders omtrent hun opvoeding zullen begrijpen of zullen goedkeuren als ze later zelf volwassen zijn. Dat hoeft ook niet. Wat ze wel zullen begrijpen is dat jullie trouw aan jullie zelf zijn gebleven en datgene hebben gekozen wat jullie op dat moment het beste leek - ook voor hun. Want dat kunnen jullie hun uitleggen mochten ze ooit met de vragen komen.

Alle dingen die je beschrijft die nu misschien zo overkomen alsof jullie ineens 100% veranderd zijn (zondags winkelen, koffie en Ice Tea drinken etc) zijn eigenlijk alleen maar oppervlakkige veranderingen. De meeste kinderen zijn in staat om daar doorheen te prikken en te voelen dat jullie van binnen niet veranderd zijn, dat jullie nog steeds waarden, normen en spiritualiteit erop na houden en bovenal dat jullie van ze houden en hun een goed en veilig thuis bieden.

Eerlijk gezegd ben ik ook een vaak bezorgt om het welzijn van mijn kinderen, ik heb er moeite mee om los te laten (onze oudste is al flink aan't puberen) en mijn man en ik zijn allebei bang hoe wij zouden reageren als een van onze kinderen later zou besluiten om bij een sekte (welke dan ook) te gaan. Ik moet er niet aan denken...

Reply | Threaded
Open this post in threaded view
|

Re: kinderen

Eunice
Je zal inderdaad wel gelijk hebben. Van binnen zijn wij inderdaad niets veranderd en onze waarden en normen zijn ook nog steeds hetzelfde. Misschien klopt het wel, dat ik toch nog bang ben dat ik de kinderen het "eeuwige gezin" heb afgenomen. Ik zei gisteren nog tegen mijn man. Waarom wordt de kerk en haar leugens niet ontmaskerd. Waarom hebben geleerde mensen (leden) tot op de dag van vandaag nog antwoorden op vragen die betrekking hebben op de waarheid van het boek van mormon. Mijn man geeft als reden "het draait allemaal om geld" op.

Ik heb mijn besluit genomen. Na al mijn onbeantwoorde vragen, en onze ervaringen binnen de kerk, ben ik zelf tot de conclusie gekomen dat de kerk één grote leugen is. Dit is gebaseerd op eigen inzicht. Niet op wetenschappelijke feiten.

Hoe zijn jullie er eigenlijk achter gekomen dat de kerk niet waar is?

ada
Reply | Threaded
Open this post in threaded view
|

Re: kinderen

ada
Via het eerste visioen - toen mijn man dat begon te onderzoeken bleek er steeds minder van over te blijven. Ik had toen veel last van cognitieve dissonantie; een heel ongemakkelijk gevoel dat je krijgt als de feiten niet met je overtuigingen stroken. Ik nam een tijdje best aktief deel aan het amerikaanse exmo forum waar ik veel van mijn vragen kon stellen. Kerkgeschiedenis was voor mij nooit van groot interesse, wel de leerstellige vragen en de psychologische processen die je meemaakt als lid van een sekte en bij het verlaten ervan.

Wij deden ieder onderzoek op verschillende gebieden (mijn man was ook nog erg geïnteresseerd in de business-kant van de hedendaagse kerk) en het plaatje werd gewoon steeds duidelijker: Er klopte helemaal niets van. Het was een akelijk gevoel alsof de grond onder onze voeten verdwenen was.

Van de leden van onze wijk kregen we alleen maar onbegrip en agressie te voelen en dat terwijl wij zelf ons  erg klein en kwetsbaar voelden. De reactie van onze families was ook niet opbouwender - zelfs niet van de niet-leden. Zij leken allemaal te denken dat wij vanaf nu Sodom en Gomorra wilden opbouwen. Huh???

Ja het zou mooi zijn als de kerk voor de leden ontmaskerd zou worden. Een vrome wens van jou!

Nou zijn wij wel erg ver afgedwaald van de kinderen....
123